مناسب سازی:

 ساخت ، مرمت ویا رفع موانع فیزیکی اماکن و فضاهای عمومی به منظور ایجاد سهولت دسترسی عمومی با هدف بهره وری از امکانات و تعدیل فرصت های اجتماعی و اقتصادی موجود برای تمام افراد جامعه می باشد .

مناسب سازی برای معلولین یعنی اصلاح ساختاری محیط فیزیکی و ایجاد محیط بدون مانع به نحوی که معلولان و سالمندان به آسانی بتوانند به تنهایی و بدون کمک به امکانات عمومی محیط اطرافشان دست یابند .

بطور قطع ویقیین شما با صحنه های این چنینی در محیط پیرامون خود مواجه شده اید : زن بارداری که بدلیل ارتفاع نامناسب وسیله نقلیه از زمین نمی تواند سوار اتوبوس شود یا از اتوبوس پیاده گرد ویا سالمندی که به دلیل ضعف عضلانی قادر به ایستادن در ایستگاه اتوبوس نیست وجایی نیز برای نشستن اودر خیابان تعبیه نگردیده واو مجبور است روی جدول کنار جوی بنشیند ویا معلولی که به دلیل نبودن آسانسور با ویلچر خود جلوی ساختمان اداره ای چشم به راه کمک دیگران است ویا نابینایی را که به دلیل برخورد سرش با دار بست های یک ساختمان مجروح گردیده است

برخلاف تصور همگان مناسب سازی اماکن ومعابر شهری ووسایل نقلیه عمومی صرفاً ویژه معلولین وجانبازان نمی باشد. امروزه برای زنان باردار ،سالمندان ،کودکان وکلیه اقشار آسیب پذیر جامعه ویا هر فردی که به علت مشکلات جسمی وروحی قادر به حضور در جامعه نمی باشد مناسب سازی صورت می گیرد. برداشت موا نع فیزیکی جهت حضور مستقل فرد ناتوان تعریف ساده ای از مناسب سازی است

قانون جامع حمایت از حقوق معلولان
ماده دو : کلیه وزارتخانه‌ها، مؤسسات و سازمانها و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی موظف‌اند در طراحی، تولید و احداث ساختمان‌ها و اماکن عمومی و معابر و وسایل خدماتی به نحوی عمل نمایند که امکان دسترسی و بهره‌مند از آنها برای معلولان همچون افراد عادی فراهم شود .

سازمان بهزیستی به عنوان متولی امورمعلولین در زمینه اجرای مناسب سازی نیز به عنوان ناظر عمل کرده وبا اموری از قبیل برگزاری همایش ها ودوره های آموزشی وهمچنین هماهنگی درجهت تشکیل کمیته های مناسب سازی در استان وشهرستان در این زمینه فعالیت میکند.

در حال حاضر در استان طرحهای مقدماتی در جهت مناسب سازی معابر شهری درحال تهیه واجرا میباشد که با پیگیری سازمان بهزیستی اصول مناسب سازی ویژه معلولین نیز در این طراحیها گنجانده شده است.
موفقیت در امر مناسب سازی در صورتی محقق خواهد شد که تمام ارگانها وسازمانهای دولتی وغیر دولتی ،استانداری وشهرداری هماهنگی کافی داشته باشند.

 

از اصول موضوعات مناسب‌سازی در داخل ساختمانها و اماکن عمومی:

 آسانسور

بالابر

 سطح شیبدار

 سرویس بهداشتی

 بازشوها

 ورودی

مسیر نابینایان

 تلفن عمومی

 خودپردازها

 

        آسانسور:

• آسانسور‌های قابل دسترسی بایستی در یک مسیر قابل دسترس قرار داشته و با قانون ایمنی برای آسانسور‌ها و پلکان برقی مطابقت داشته باشد .
• حداقل ابعاد آسانسور 140×110 سانتی‌متر است .
• عملکرد آن باید اتوماتیک باشد. هر دستگاه آسانسور باید به دستگاه هم‌سطح‌کننده مجهز باشد که به‌طور اتوماتیک آسانسور را به طرف پاگرد پله‌ها نگه دارد .
• دکمه‌ها در ارتفاع 1 متری از کف راهرو قرار گیرند و دارای علائم چشمی برای ثبت و نشان دادن زمان احضار و زمان پاسخ باشند و مجهز به برجسته نگار باشند .
• علائم دیداری و گفتاری و شنیداری بالای ورودی هر آسانسورنصب شود .
• کلیه ورودی‌های آسانسور باید مجهز به تابلو مشخصات طبقه به‌طور برجسته یا بریل بوده و در طرفین ورودی نصب شده و از کف 150 سانتی متر فاصله داشته باشد .
• درهای آسانسور به‌طور اتوماتیک باز و بسته شوند و باید دارای تجهیزات ایمنی باشند به طوری‌که اگر شیء یا فردی بین در قرار گیرد سنسورها به‌طور اتوماتیک در را متوقف و مجدداً باز کنند و سنسورها نیز حداقل 20 ثانیه فعال باشند
• حداقل زمان بازماندن کامل درهای آسانسور در پاسخ به احضار بایستی 3 ثانیه باشد .
• سطوح کف آسانسور و سکوی ورودی باید محکم، سفت و ضد لغزش باشند .
• کلیه دکمه‌های کنترل برای دسترسی معلولان با ویلچر نباید بیش از 120 سانتی‌متر بالاتر از کف باشند .

 

بازشوها :
- حداقل عرض بازشو 90 سانتی متر و زاویه چرخش 90 درجه باشد. بازشوها باید فاقد آستانه باشند .

ورودی :
- ورودی‌ها مجهز به چشم الکترونیکی و بصورت اتوماتیک باز و بسته شوند. این ورودیها نباید سریعتر از 3 ثانیه باز شوند .

مسیر نابینایان :
- استفاده از کف‌پوش‌های شیاردار که عمق هر شیار 5 میلی‌متر و فاصله بین دو شیار 2 سانتی‌متر باشد و عرض کف‌پوش 40-30 سانتی متر و به رنگ زرد داخل اماکن عمومی تعبیه شود .

تلفن‌های عمومی
- سطح آزاد کف یا فضای زمین بایستی حداقل 76×122 سانتی متر باشد. به‌طوری‌که نزدیک شدن به تلفن از روبرو و یا پهلو برای افراد ویلچری به سادگی امکان پذیر باشد .
- حداکثر ارتفاع تلفن به طرف جلو 122 سانتی متر باشد .

 

سطح شیبدار :
- باید کمترین شیب ممکن در نظر گرفته شود. حداکثر شیب ممکن باید 8% باشد و پهنای هر سطح شیبدار حداقل 92 سانتی متر باشد. در دو طرف سطح شیبدار نرده‌های ایمنی نصب شود

خودپردازها :
- قابل دسترس برای معلولان ویلچری به ارتفاع 80 سانتی متر و مجهز برجسته نگار برای افراد نابینا باشد .

 

امید است با همکاری وهمیاری نهادها وادارات کلیه فضاهای شهری واماکن برای تردد معلولین مناسب سازی گردندتا این عزیزان بتوانند دوشادوش افراد دیگر در جامعه حضوری پر رنگ داشته باشند .

دفتر ایاب و ذهاب معلولین

در راستای ارتقاء کیفیت ارائه خدمات و در دسترس نمودن خدمات آموزشی و تخصصی توانبخشی برای گروه ‎های مختلف معلولان ونیز لزوم حمایت از خانواده ها جهت حضور فرزندان آنها در برنامه های توانبخشی بویژه در مراکز غیر دولتی روزانه آموزشی و توانبخشی، که در این دستورالعمل مرکز اطلاق  می گردد ، پرداخت کمک هزینه ایاب وذهاب ضرورت می یابد .
به استناد مفاد مواد یک و سه قانون جامع حمایت از معلولان، سازمان بهزیستی کشور موظف است نسبت به فراهم کردن زمینه های لازم برای تأمین حقوق افراد معلول و خدمات توانبخشی، حمایتی، آموزشی و حرفه ‎آموزی مورد نیاز معلولان و خانواده های آنان اقدام لازم بعمل آورد .

اولویت های پرداخت   :
- شرایط اقتصادی خانواده
- بعد مسافت خانواده تا مرکز
- حضور مستمر معلول در مرکز
- همکاری خانواده در امر آموزش 

 اهداف
 - دسترسی آسان افراد معلول به خدمات آموزشی و تخصصی مراکز
- حمایت از خانواده ها جهت تشویق آنها به حضور فرزندان معلولشان در مراکز
- حمایت از مراکز روزانه در جهت ارتقاء کیفیت خدمات

 



پیوند ها
آمار سایت
تعداد بازدیدکنندگان کنونی: 1
تعداد کل بازدید کنندگان: 166873